Vrijheid van onderwijs heeft pedagogische meerwaarde - Opinie - RD.nl christelijke louboutin mannen schoenen

Vrijheid van onderwijs heeft pedagogische meerwaarde

Vrijheid van onderwijs
„Christenen voeden hun kinderen op tot goede burgers voor deze wereld, maar weten dat zij burgers zijn van twee werelden.” beeld ANP, Jeroen Jumelet

Christenen in Nederlands zijn gelukkig te prijzen dat ze voor hun kinderen een school kunnen kiezen die past bij de opvoeding thuis, schrijft Rens Rottier.

Dit jaar vieren we honderd jaar vrijheid van onderwijs. De grote zegen van de onderwijsvrijheid voor christenen is dat wij kinderen en jongeren mogen vormen in de lijn van de eigen religieuze overtuiging en ons geloof. Ik noem dit de pedagogische meerwaarde van de vrijheid van onderwijs.

Het christelijke geloof en het christelijke denken zijn niet los verkrijgbaar. Je kunt niet een uurtje in de week een lesgeven in christelijk denken en dan aan het eind een tentamen en daarmee je punten gehaald hebben en zo een christelijke leraar worden.

Leven als een christen is een geïntegreerd leven. Als het goed is, ben je als christen een man of vrouw uit één stuk, integer. Je belijdt een christen te zijn en dat is zichtbaar in je leven.

Dat is ook wat christelijke ouders en christelijke leraren op het oog hebben in de opvoeding, het onderwijs, de vorming van kinderen en jongeren. Dat ze volwassen mensen worden die zich verbonden weten met Christus en als christen leven, denken en handelen. Christen-zijn heeft met heel je leven te maken.

Het heeft allereerst met God te maken, de God van de Bijbel Die zich bekendmaakt als Vader, Zoon en Heilige Geest. De Schepper en de Onderhouder van ons leven. Hij is het centrum van het christenleven. We kunnen alleen maar christen zijn als we met Hem een relatie hebben, een relatie van geloof en liefde.

Die relatie is het belangrijkst en kleurt ons leven. Dan willen we voor Hem leven, voelen we ons afhankelijk van Hem en willen Hem ook volgen en gehoorzamen. Dat bedoel ik met: leven als een christen is een geïntegreerd leven.

Gemeenschap

Hoe word je zo’n christen? Reformatorische christenen zullen als eerste waarschijnlijk zeggen: door wedergeboorte en bekering. Dat is een belangrijk Bijbels en reformatorisch principe. De verlossing komt niet bij ons vandaan, maar van de andere kant, van God Zelf.

Maar daarbij schakelt Hij mensen in. God werkt door mensen, door vaders en moeders, door meesters en juffen. De opvoeders en onderwijzers zijn de handen van God waarmee Hij werkt in de levens van kinderen en jongeren. Jacobus Koelman zei: Opvoeders zijn medewerkers van God.

In Afrika kennen ze een spreekwoord: „It takes a village to raise a child.” Om kinderen op te voeden heb je een heel dorp nodig. Een gemeenschap. Een groep mensen die iets met elkaar heeft, die een gezamenlijke cultuur ontwikkelde, waarden deelt.

Het is haast onmogelijk om in je eentje christen te zijn of je als christen te ontwikkelen. Dat gebeurt vooral in een gemeenschap, waarin mensen zijn die waarden voorleven en doorgeven. Een gemeenschap die uitlegt, stimuleert, voorgaat, bemoedigt.

En zo worden kinderen gevormd. Eerst door ouders en daarnaast ook door de gemeenschap. Het belang van de Bijbel en het omgaan met de Bijbel leren kinderen doordat ouders en andere laten zien wat dit voor henzelf betekent.

Na gezin en familie is de school zo’n gemeenschap. Een pedagogische gemeenschap die onderwijst en opvoedt in het verlengde van wat ouders voorstaan. In de gemeenschap van een christelijke school gebeurt dit door het hanteren van de Bijbel, de inhoud van de vakken, christelijke praktijken zoals bidden en zingen, maar vooral ook doordat daar mensen werken die die waarden voorleven.

Dat is waarom wij zo blij zijn met de onderwijsvrijheid.

Burgerschap

Vanuit politiek en samenleving klinkt er echter in toenemende mate kritiek op de vrijheid van onderwijs. Religieuze scholen indoctrineren kinderen, aldus de critici. Bijzonder onderwijs zou ook segregatie in de hand werken, waardoor kinderen niet leren omgaan met mensen die anders zijn. En recht van bijzondere scholen op een eigen toelatings- en benoemingsbeleid is velen een doorn in het oog.

Op deze tegenwerpingen zijn goede antwoorden te geven. Achter de kritiek gaan echter twee dieper liggende vragen schuil. De eerste is: Hoe zie je burgerschap? De school moet een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van burgerschap van jongeren. Zij moeten leren om op een goede manier te participeren in de samenleving. Dat onderschrijf ik voor honderd procent.

Maar onder de propaganda voor burgerschap schuilt ook een drang om scholen aan te passen aan de ideologie van onze moderne westerse samenleving. Daar wringt de schoen. Orthodoxe christenen en hun scholen willen zich juist niet aanpassen aan deze wereld en wat de goegemeente denkt en zegt. Zij staan kritisch in deze wereld. Zij willen zich vooral laten gezeggen door wat God in Zijn Woord van hen vraagt.

Het gaat hier om een onderliggende strijd om geloof uit het publieke domein te verwijderen. Die strijd neemt gevaarlijke vormen aan. De seculiere meerderheid lijkt een orthodoxe minderheid niet meer de ruimte te gunnen om in het publieke domein of in eigen kring te leven en te denken zoals zij wenst. Dit is in flagrante tegenspraak met de basiswaarden van ons democratisch bestel. „Een democratie representeert niet de eenheid van een volk, maar juist haar verscheidenheid”, schreef iemand.

Twee werelden

De tweede fundamentele vraag is: Wie heeft de zeggenschap over het kind, de overheid of de ouders? Vanuit christelijk perspectief is dit niet moeilijk te beantwoorden: de ouders. Ze krijgen hun kinderen van God in bruikleen om ze te verzorgen en op te voeden tot volwassen mensen die God dienen en zich dienstbaar opstellen in de samenleving.

Daarom moeten wij onze kinderen leren niet te leven voor zichzelf, maar gericht te zijn op de ander. De Ander met een hoofdletter en de ander met een kleine letter. In die volgorde.

Christenen voeden hun kinderen op tot goede burgers voor deze wereld, maar weten dat zij burgers zijn van twee werelden. Van deze wereld, die tijdelijk is en voorbijgaat. En van de andere wereld, Gods wereld, die eeuwig is. Het verlangen van opvoeders die vanuit een Bijbels perspectief leven, is dat kinderen niet alleen wereldburgers maar ook hemelburgers mogen worden.

De auteur is voorzitter van het college van bestuur van Driestar educatief. Dit artikel is een samenvatting van een deel van een lezing die hij vandaag hield op een themadag van pabo De Driestar over honderd jaar vrijheid van onderwijs.


christelijke louboutin mannen schoenen

louboutin miehet
louboutins till salu
faux Christian Louboutin
  • Reformatorisch Dagblad
  • 9 november 2002
  • 39
  • katern Voorkeur
  • Willem H. Smith
  • 1.037
  • Uiterlijk
  • met foto en kader
  • Gepubliceerd op:
  • Willem H. Smith
  • Meer informatie

Vilt, met wol in de schoenen

Dresseerbaar "nomadentextiel" volgt soepel vorm van het lichaam

Vilt is in. Het natuurproduct nodigt uit om geaaid te worden, is goed dresseerbaar en laat zich dus vervormen tot kleding, gebruiksvoorwerpen en kunst. Herdersvolken uit Kirgizië en Katwijkse vissersvrouwen hadden de techniek om het textiel te maken al onder de knie. Met zweetvoeten kom je ook een heel eind.

Vanwege de barre weersomstandigheden zijn de herders in Kirgizië in de wintermaanden aan huis en haard gebonden. Om toch wat te verdienen laten de schapen- en geitenhoeders hun vrouwen niet gezellig in de warme tent keuvelen. Integendeel, de dames moeten de mouwen flink opstropen en om boomstammen gewikkelde wollen lappen over de besneeuwde bodem heen en weer rollen. Over het uiteindelijke resultaat van deze primitieve bezigheid behoeven ze zich beslist niet te schamen: een prachtig viltkleed dat de uitstraling heeft van een Perzisch tapijt. In ieder geval doet de prijs er niet voor onder, want in de winkel van het Nederlands Textielmuseum (NTM) in Tilburg hangt een exemplaar dat 595 euro moet opbrengen. De winst gaat naar de herders.


Waterafstotend

Vilten is een van de oudste technieken voor het maken van textiel. De tentoonstelling "Vilt: kunst, mode en design" in het NTM schuift de echte uitvinder niet naar voren. De legende dat het in het oude Perzië werd ontdekt, moet je met een korreltje zout nemen. Iemand ("de zoon van Salamon") zou op een stuk wol hebben staan stampvoeten, omdat het hem niet was gelukt een tapijt te maken. In z''n woede en wanhoop schreide hij bittere tranen. Tegen de tijd dat z''n woede ten einde was, ontdekte de kerel dat hij op waterafstotend vilt stond.

Leuk verhaal, maar het is aannemelijker dat de oorsprong van vilt op de steppen van Oost-Europa en Azië lag. Nog altijd bewijst het materiaal daar z''n nut. Het "nomadentextiel" schermt af tegen zowel ijzige kou als extreme hitte. Niet alleen kleding (jassen, hoeden, sokken en schoenen), maar ook mongolententen zijn hiervan een goed voorbeeld. Deze zogenaamde "ger" bestaan uit rollen vilt, dat gedurende zomer én winter een constante, aangename temperatuur biedt. Hun doden wikkelden en begroeven de ruige nomaden eveneens in vilten dekens.

Schutspatroon

Dichter bij huis, in Katwijk, wisten vissersvrouwen ook van vilten. Ze breidden de truien voor hun mannen enkele maten te groot en bewerkten die vervolgens met water en zeep op een wasbord. Daarmee kwamen de truien op maat en werden ze winddicht en meer waterafstotend.

Soms slaat de huisvrouw anno 2002 onbewust aan het vilten. Door bijvoorbeeld wollen sokken te heet te wassen. De bezoeker van de tentoonstelling kan de proef op de som nemen door direct een plukje wol in z''n schoenen te stoppen. Vooral zweetvoeten zorgen ervoor dat aan het eind van de bezichtiging een stukje doekvormige stof te voorschijn komt. Men treedt dan overigens in de sporen van bisschop Clemens. De geestelijke had altijd last van koude voeten en deed daarom schapenwol in z''n sandalen. Na een lange voetreis enfin, hij schopte het tot schutspatroon van de viltmakers.

Duwen en persen

Vilt wordt tegenwoordig industrieel vervaardigd (bijvoorbeeld voor viltstiften en schoolbordvegers), maar dat heeft een soberder en strakkere uitstraling dan ''gewoon'' vilt. Iedereen kan met slechts weinig hulpmiddelen zelf vilten. Het hele proces laat zich met vier w''s verklaren: wol, warmte, water en wrijving. Hoe fijner de gekaarde wol, hoe gladder het vilt. Wol van lammeren, merinosschapen, mohairgeiten en alpaca''s geeft een prachtig eindproduct.

Door het gebruik van handen (of voeten) en warm (zeep)water gaan de wolvezels openstaan. Met flink duwen en persen haken de schubben in elkaar, zodat een samenhangende stof ontstaat. Bij afkoeling sluiten de schubben zich weer en haken zich nog vaster aan elkaar. Het materiaal kan daardoor zo massief worden dat het moet worden bewerkt met een zaag, boor of draaibank.

Wapenvergunning

Hoewel vilt al eeuwenlang wordt toegepast krijgt het materiaal sinds eind jaren tachtig van de 20e eeuw wereldwijd vernieuwde aandacht. De groep die wat met vilt doet, groeit. Het materiaal heeft direct effect op iedereen die ernaar kijkt en een nog sterker effect op degenen die het hebben aangeraakt. Geen wonder dat de suppoosten regelmatig het museumpubliek moeten manen om van de objecten af te blijven. Het textiel is bovendien gemakkelijk te bewerken, zodat de gekste vormen mogelijk zijn.

De manier waarop modeontwerpers, interieurdesigners en kunstenaars vilt ''herontdekken'' is inderdaad soms verbluffend. Onder de ongeveer honderd viltobjecten -deels uit de collectie van het NTM- bevindt zich bijvoorbeeld "Verbotene Gegenstände", waarbij het originele materiaal nauwelijks nog herkenbaar is. Ulrike Hein moest voor haar kunstwerk een wapenvergunning aanvragen, want de kalashnikovs en uzi''s in de wapenrekken lijken te echt. Vilt staat hier voor een "neutrale energieaccumulator" die, volgens Hein, wapens hun dodelijkheid ontneemt. Hoe kreeg ze het verzonnen!

Viltstoelen

Dat vilt zich goed leent voor verwerking in meubels demonstreert onder andere Anja Oehler met haar "viltstoelen". Deze en andere vilten meubelen volgen soepel de vorm en beweging van het lichaam. Reto Kaufmann maakte een praktisch toepasbare viltrol, die, eenmaal uitgerold, dienst kan doen als comfortabele ligmat.

Sommige kledingstukken en modeaccessoires zijn een streling voor het oog. De "voetomhulsels" van Käthi Hoppler-Dinkel kunnen worden bekeken als kunstobjecten op een sokkeltje, maar net zo goed worden gedragen. Het vilt vormt zich naar de voet van de drager en wordt daardoor een tweede huid. Bernhard Früh verwerkt vilt in zijn sieraden. Hij noemt ze ringsculpturen: in een eigenzinnige sculptuur van vilt is een gouden ring vervat.

De museumwinkel biedt de mogelijkheid een mooi viltobject te kopen. Een sjieke sjaal van Katharine Thomas, een handgemaakte armband van Inge Evers, een hoed van Ineke Carolus of een "rolling bag", een tas van industrieel vilt. Met een simpele placemat (gewoon te wassen) komt warme eenvoud op tafel.


De tentoonstelling "Vilt: kunst, mode en design" is tot en met 11 januari 2003 in het Nederlands Textielmuseum te bezichtigen. Adres: Goirkestraat 96 in Tilburg. Open (m.u.v. maandag): 10.00 tot 17.00 uur (op zaterdag vanaf 12.00 uur). De Duits-Engelstalige catalogus "Filz" (incl. vilten hoes) kost 48,30 euro. Informatie: 013-5367475 of www.textielmuseum.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: digibron@erdee.nlcontact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bron informatie

Landelijk christelijk dagblad van orthodox gereformeerde signatuur. Meer informatie

Bekijk origineel

Advertenties



Christian Louboutin Ziggy 150mm Patent Leather And Metallic Ankl,louboutin mannen,christian louboutin heels,korting

Christian Louboutin Ziggy 150mm Patent Leather And Metallic Ankl,louboutin mannen,christian louboutin heels,korting_checkout
  • Description
  • Shipping Info
  • Review
szpilki louboutin Christian Louboutin Christian Louboutin Ankle Boots , Christian Louboutin Ziggy 150mm Patent Leather And Metallic Ankl,louboutin mannen,christian louboutin heels,korting louboutin lippenstift,Outlet collectie
Christian Louboutin Ziggy 150mm Patent Leather And Metallic Ankle Boots-Feature: Black and gold patent leather ankle boots with zig-zag pattern and mesh inserts, peep toe, zip fastening at inner ankle.-Heel Height: 6 inches approx. - 150 mm approx.-Platform Height: 2 inches approx. - 50 mm approx.Christian Louboutin Ziggy 150mm Patent Leather And Metallic Ankle Boots is suitable for you and perfect in this season. With the Christian Louboutin shoes you will feel fortable and proud when take part in all kinds of parties. If you have any questions, please contact with our customer service department. Don't miss the chance!

You may also like...